Dankon pro la poemo. Ĝi ja estas ĉarma - kaj da gramatikaj eraroj mi tie trovis nur na du (el kiu unu eĉ estas tiu tre kutima speco de versteksta eraro kiu facile ripareblas per uzo de "na" ;-) Kaj ja pri aliaj reguloj vi ne zorgu - hodiaŭ jam ja ofte iuj artistoj eĉ intence malsekvas en artaĵoj la tradiciajn regulojn, do vi pensu ke vi estas unu de ili :) Cetere enestas tie laŭ mi ankaŭ kelkaj elstaretaj lingvaĵoj, kiel ekzemple la "porviaj deziroj". Cetere, ĉu tiu poemo estis adresita al iu konkreta homo? Aŭ ĉu vi simple tiam verkis pro la sentata longdaŭra foresto de viaj amikoj?

Gxi estas ege konkreta celita al unu homo. La poemo klarigas la veran situacion. (Mi estas verkistacxo ne havante suficxe da fantazio kaj tial verkas NUR laux konkreta situacio.)

Kelkajn modernajn poemojn mi sxatas ja, sed tiuj ja ecx ne provas rimi. Mi provis, kaj tial mi konsideras nerimajxojn esti "eraro". Sed tute privata poemo ne devas esti perfekta laux mi, do tio ne gxenas al mi mem.

Kion vi proponas anstataux "porviaj deziroj"? Influita de la japana mi provis paroli tute ekzakte kaj logike, sed tio iom malfacila estas ja...

ritmoj

Cxu la riparebla eraro estas "na mark' "? Kaj la alia "entut' "? Tiuj apostrofoj estas teruraj, sed en esperanto alimaniere oni apenaux povas verki.

Eble vi rimarkis, ke mi kelkfoje sxangxas la sinsekvon de vortoj per nekutima maniero, ekzemple "labori devas", "dormi povas", "paroli volas". Unu kialo estas la japana sinsekvo, sed la dua kialo fakte estas jena ke la i-as-ritmo pli placxas al mi ol la as-i-ritmo... la as-i-sekvo sonas laca kaj peza (precipe se parolata "far" germano). Male la i-as-sekvo sonas gxoja kaj kvazaux saltetanta. Tute same mi kelkfoje preferas (na) "cxu vivas vi?", "parolas mi" ktp. simple pro la ritmo.
(Jes, mi sxatas ritmojn kaj ecx en skribita proza lingvo pripensas ilin.)

Re: ritmoj

Jes, mi celis precize tiujn "aĉetis mark' por letero" kaj "ekdormis entut'". La unua solveblas per aldono de "na", tamen tiu prepozicio utilas poezie ĉefe se oni devas konservi akuzativan vorton senfinaĵan fine de verso. Ĉi-loke eble simple enmeteblas la ellasita "-on". Sed ne timu, ankaŭ mi en mia frua esperanto-epoko ĉagreniĝinte eksciis ke ne eblas per apostrofo same anstataŭigi ankaŭ akuzativajn finaĵojn. Tiu dua linio tradukiĝas nun al "ekdormis entuto" - do ŝanĝantus eĉ la subjekton de vi al iu "entuto". Sed krom anstataŭigi per la ŝajne celata "entute", eblas ankaŭ aldoni simple spaceton kaj ricevi "ekdormis en tut'", kio jam tolereblas.

Pri renverso de la sinsekvo de nominativo kaj verbo vi tute pravas, ke foje ĝi pli bone sonas. Cetere, la reguloj de e-o neniel preskribas ajnan sinsekvon - la vortordo estas prudente libera. Ĝuste tial aperas ofte la as-i-sinsekvo ekzemple en kantonomoj, kiel vi prave rimarkis. Kaj fakte mi hodiaŭ ekkonsciis, ke mi emas ankaŭ similmaniere nomi miajn vivĵurnalaĵojn (vidu la titolojn almenaŭ de la lastaj du ;-). Tiaj nomoj ŝajnas al mi ankaŭ iom poeziecaj kaj nekonformaj - ankaŭ tial mi uzas ilin. Se vi ŝatas, faru daŭre same.

Poezio ne devos perfekta. Kion vi skribis estas tre bona. Gramatikaj eraroj estas ne grava.

Mi eraris: "Devus", ne "devos". :-)